← Συναυλίες Όπερας στην Εκκλησία Santa Monaca Επισκόπηση

Οδηγός ακρόασης

Οδηγός ακρόασης για τις άριες

Έξι γνωστές ιταλικές όπερες άριες που μπορεί να ακούσετε σε μια συναυλία σαν της Santa Monaca, με την ιστορία, τον συνθέτη και τι να προσέξετε στην καθεμία.

Με Santa Monaca Opera Guide · τελευταίος έλεγχος στοιχείων

Κλείστε θέση στη βραδιά αριών ↗

Γρήγορη απάντηση

Το πρόγραμμα στη Santa Monaca αλλάζει ανάλογα με την ημερομηνία, οπότε καμία άρια δεν είναι εγγυημένη. Η σελίδα κρατήσεων αναφέρει Verdi, Rossini, Puccini, Bellini και Mascagni. Αυτός ο οδηγός καλύπτει έξι γνωστές άριες αυτών των συνθετών, ώστε ο πρωτάρης ακροατής να γνωρίζει την ιστορία και τον τύπο φωνής πριν αρχίσει το πιάνο. Αντιμετωπίστε τον ως προετοιμασία, όχι ως set list.

Πώς να χρησιμοποιήσετε αυτόν τον οδηγό

Η άρια είναι ένα σόλο κομμάτι, αυτοτελές, που συνήθως αποτελεί μέρος μιας μεγαλύτερης όπερας. Στην όπερα η πλοκή κινείται μέσα από ρετσιτατίβο που μοιάζει με ομιλία και έπειτα σταματά για μια άρια, στην οποία ένας χαρακτήρας εκφράζει ένα συναίσθημα. Σε μια συναυλία τραγουδιού, οι ερμηνευτές αποσπούν τις άριες από τις όπερες, έτσι ώστε η βραδιά να είναι μια σειρά από σύντομα, ολοκληρωμένα κομμάτια. Δεν χρειάζεστε προηγούμενες γνώσεις. Οι έξι παρακάτω συγκαταλέγονται στις πιο γνωστές των συνθετών γύρω από τους οποίους διαφημίζεται η συναυλία, αλλά η δική σας ημερομηνία μπορεί να φέρει εντελώς διαφορετικά κομμάτια.

Rossini: Largo al factotum

Είναι το τραγούδι εισόδου του Figaro στον Κουρέα της Σεβίλλης, που ο Rossini παρουσίασε για πρώτη φορά το 1816 σε λιμπρέτο του Cesare Sterbini. Ο Figaro, ο ομώνυμος χαρακτήρας, αυτοπαρουσιάζεται ως ο factotum της πόλης. Τραγουδιέται από βαρύτονο, και η Wikipedia το χαρακτηρίζει ως μία από τις πιο δύσκολες άριες βαρυτόνου για ερμηνεία. Προσέξτε την ταχύτητα και την αυτοπεποίθηση της φράσης. Σε μια συναυλία πιάνου, η ενέργεια στηρίζεται αποκλειστικά στον τραγουδιστή.

Bellini: Casta diva

Είναι η καβατίνα στην Πράξη 1, Σκηνή 1, της Norma του Bellini, που έκανε πρεμιέρα στη La Scala του Μιλάνου στις 26 Δεκεμβρίου 1831 σε λιμπρέτο του Felice Romani. Η Norma είναι η αρχιέρεια των δρυίδων, και αυτή η καβατίνα είναι μια περίφημη άρια του 19ου αιώνα. Προσέξτε τις μακριές, αργές φράσεις που πρέπει να κρατήσει η τραγουδίστρια. Είναι ήσυχη μουσική, γι' αυτό μια μικρή αίθουσα της ταιριάζει.

Verdi: Libiamo ne' lieti calici

Είναι το brindisi, ένα τραγούδι οινοποσίας, από την Τραβιάτα, καταγεγραμμένη ως 1853. Η Wikipedia το περιγράφει ως ένα ζωηρό τραγούδι που παροτρύνει στην οινοποσία, τραγουδισμένο από τον Alfredo και τη Violetta, με την υπόλοιπη παρέα να συμμετέχει. Σε μια συναυλία τραγουδιού η χορωδία απουσιάζει, οπότε ένα ντουέτο το στηρίζει. Προσέξτε τον τρόπο με τον οποίο η μελωδία περνά από τη μία φωνή στην άλλη. Η Wikipedia περιγράφει το κομμάτι ως brindisi, ένα ζωηρό τραγούδι που παροτρύνει στην οινοποσία.

Πουτσίνι: Ω, αγαπημένε μου μπαμπά

Είναι η άρια σοπράνο που τραγουδά η Lauretta στον Gianni Schicchi, ο οποίος έκανε πρεμιέρα στη Metropolitan Opera της Νέας Υόρκης στις 14 Δεκεμβρίου 1918, σε λιμπρέτο του Giovacchino Forzano. Η όπερα διαδραματίζεται στη Φλωρεντία το 1299 και αντλεί από την Κόλαση του Δάντη. Η Lauretta ικετεύει τον πατέρα της μετά από έναν καβγά που απειλεί τον έρωτά της για τον Rinuccio. Η άρια διαρκεί περίπου δυόμισι με τρία λεπτά και είναι αγαπημένο encore. Προσέξτε τη λιτή, τραγουδιστή γραμμή της, μια στιγμή τρυφερότητας μέσα σε μια κωμωδία χτισμένη γύρω από τη διαθήκη ενός νεκρού.

Puccini: Che gelida manina

Είναι η άρια τενόρου στην Πράξη 1 της Μποέμ, που έκανε πρεμιέρα στο Τορίνο το 1896. Παραμονή Χριστουγέννων στη Λατινική Συνοικία του Παρισιού, το κερί της Mimì σβήνει, και εκείνη και ο Rodolfo ψάχνουν στο σκοτάδι για το κλειδί της. Ο Rodolfo το βρίσκει, το κρύβει, αγγίζει το κρύο χέρι της και αρχίζει να τραγουδά, συστηνόμενος ως ποιητής. Η Wikipedia το χαρακτηρίζει ως μία από τις πιο ηχογραφημένες άριες από τενόρους, και σχεδόν 500 τενόροι την ηχογράφησαν μεταξύ 1900 και 1980. Προσέξτε τις τρεις μουσικά διακριτές ενότητες της άριας.

Μασκανι: Καβαλερία Ρουστικάνα

Η μονόπρακτη όπερα του Μασκανιού διαδραματίζεται σε ένα σικελικό χωριό και το Teatro Costanzi της Ρώμης φιλοξένησε την πρώτη της παράσταση στις 17 Μαΐου 1890. Κέρδισε το πρώτο βραβείο σε διαγωνισμό για μονόπρακτες όπερες που διοργάνωσε ο εκδότης Sonzogno. Η πιο διάσημη μουσική της, το Intermezzo, είναι ορχηστρική, οπότε σε ένα ρεσιτάλ πιάνου είναι πιο πιθανό να ακούσετε ένα φωνητικό κομμάτι από έναν από τους ρόλους, όπως αυτόν της χωριατοπούλας Santuzza, που δημιούργησε η Gemma Bellincioni. Προσέξτε πόσο συμπαγές είναι το έργο: ολόκληρη η όπερα χωράει σε μία μόνο πράξη.

Συχνές ερωτήσεις

Θα τραγουδήσουν αυτές τις έξι άριες;

Όχι απαραίτητα. Τα προγράμματα και οι ερμηνευτές διαφέρουν από τη μία ημερομηνία στην άλλη, επομένως αυτά αποτελούν παραδείγματα του ρεπερτορίου και όχι σταθερή λίστα έργων.

Χρειάζεται να γνωρίζω τις υποθέσεις;

Όχι. Μια άρια είναι ένα σόλο κομμάτι, αυτοτελές, και το έντυπο πρόγραμμα αναφέρει κάθε κομμάτι ξεχωριστά.

Σε ποια γλώσσα τραγουδιούνται οι άριες;

Αυτά τα έξι είναι στα ιταλικά, τη γλώσσα των όπερων που αναφέρονται στη σελίδα κράτησης.

Κλείστε θέση στη βραδιά αριών ↗

Πηγές

  1. Aria (Wikipedia)
  2. Largo al factotum (Wikipedia)
  3. Casta diva (Wikipedia)
  4. Norma (opera) (Wikipedia)
  5. Libiamo ne' lieti calici (Wikipedia)
  6. O mio babbino caro (Wikipedia)
  7. Gianni Schicchi (Wikipedia)
  8. Che gelida manina (Wikipedia)
Κλείστε θέση στη βραδιά αριώνΔωρεάν ακύρωση έως 24 ώρες πριν · κάντε κράτηση τώρα